ღია დიზაინის თამაშები და თამაშების ისტორიები,

ფორმატები: საერთო თემა , ჩამონათვალი , საკითხების გარჩევა , გამოკითხვა , ხმის მიცემა , შედარება , სხვა
User avatar
hellwalker
Posts: 5168
Contact:

ღია დიზაინის თამაშები და თამაშების ისტორიები

Unread post#1 » 17 Jan 2020 00:55

>>>

ზოგადად ხელოვნებაში, და მათ შორის თამაშებში არსებობს ეგეთი ტექნიკა რომ ავტორი კარგად ჩამოყალიბებულ კალაპოტს ქმნის ნამუშევარზე მაგრამ ბევრ დეტალს ტოვებს დაუმუშავებელს ან უთქმელს. და სწორედ გათვლის შემთვევაში ამ "ნეგატიურ სივრცეს" ავსებს ხოლმე მომხმარებლის წარმოსახვის უნარი.

ეს მომხმარებლის ძლიერ დონეზე ჩაბმას იწვევს ნამუშევრის ნახვისას, და შემოქმედებითი თანამონაწილე ხდება მომხმარებელი პროდუქტიდან მიღებულ საკუთარ ექსპერიენსში.

ზოგჯერ ეს ძაან პირდაპირი ფორმით ხდება, როგორც სამაგიდო RPG თამაშების შემთხვევაში. როდესაც მოთამაშეს ეძლევა სამყარო და წესები და მაგ კალაპოტის გათვალისწინებით მოთამაშე პირდაპირი გაგებით ქმნის კონტენტს თავისი თანამონაწილეობით.

ზოგჯერ ეს უფრო ირიბი ფორმითაა, მაგალითაც როგორც Dark Soul-ის მსგავსი თამაშის შემთვევაში. როცა ერთგვარი "სპეკულაციური არქეოლოგიით" ხდება სიუჟეტის და სამყაროს გაცნობა.

რას ფიქრობთ ასეთ პროექტებზე? რომელი პროექტები მოგეწონათ ან პირიქით არ მოგეწონათ? Discuss.
O Elbereth! Gilthoniel!
We still remember, we who dwell
In this far land beneath the trees,
Thy starlight on the Western Seas.

User avatar
SLaYeR
Posts: 4967
Contact:

Re: ღია დიზაინის თამაშები და თამაშების ისტორიები

Unread post#2 » 17 Jan 2020 02:14

კოლოსუსი და სოულსია ბოლო დროს ყვეელაზე თვალსაჩინო ალბათ. კოლოსუსი უფრო არქიტექტურით და ლანდშაფტით მიგანიშნებს დეტალებზე, სოულსი გაფანტულ დეტალებს გიყრის და ფაზლს გაწყობინებს. არის კიდე ძველი თამაში რამაც ICO-ს შექმნა შთააგონა უედას, Another World, სინემატიკური პლატფორმერი, მიდის სიუჟეტი და სამყაროს დეტალები ფანტაზიას ავსებს პარალელურად ძალიან მინიმალისტური ვიზუალით. საილენთ ჰილების სამყაროს აწყობაც მსგავსი დეტალებზე დაკრივვებით ხდება, საირენზეც ფაზლია ყველაფერი ბევრად ჩახლართული. ბრეიდს აქვს კიდე ეგ მომენტი, ინტერპრეტაციის საშუალებას იძლევა ბევრი რამ და პატარა პორტალებს დებს ფილოსოფიურად რო გაყვეს მოთამაშე თამაშის მიმდინარეობას. Oddworld-მაც ძალიან დამაინტერესა თავის დროზე სამყაროთი, ძალიან ბნელი და მისტიური იყო ყველაფერი, ამავდროულად კინემატოგრაფიული სისასტიკე დაყვებოდა და რეალიზმს სძენდა, ნუ ეს რიმეიქში დაიკარგა და მულტფილმს დაემსგავსა ყველაფერი.
ნუ ზოგადად ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანი hook-ია ეგ მომენტი, ტვინი როცა მუშაობას იწყებს სიუჟეტის პარალელურად და გარემო მისტერიებს მიჩვენებს, მათზე დაკვირვების საშუალებას მაძლევს და ცალკე ამბის მოყოლას იწყებს რავი, ნებისმიერ დროს მირჩევნია ასეთი თამაში ერთ რელსზე შემდგარი სიუჟეტის მიყოლას
From the shards of tattered dreams I rose, unwilling. Tossed upon tides of pain that flowed and ebbed and left me searingly awake and more revoltingly... alive.

Riddick
Posts: 9638
Contact:

Re: ღია დიზაინის თამაშები და თამაშების ისტორიები

Unread post#3 » 17 Jan 2020 03:30

ჰორორის და მისტიკის შესაქმნელად გენიალური მიგნებაა აშკარათ. პარალელურად DS არი მსგავსი სტილით შექმნილი დარქ ფენტეზი, ანუ ფენტეზიზეც ეპიკურად მუშაობს.

ზოგადად DS ამდე ბევრად ადრე, შეილება ითქვას, პირველი შეხება SH და SH2 იყო. თამაშის უშუალო გასვლის პარალელურად, ხსნი წარმოსახვით ფაზლს (რასაც გარემო და ფრაგმენტული ინფორმაცია კვებას), რომ ჩაწვდე მიმდინარე მოვლენების რეალურ ბუნებას და ბოლოს ეგ ფაზლი ხდება მთავარი შთაბეჭდილება. თან SH2 ისეთი მოვლენაა რო ხალხი წლობით რჩებოდა მაგ სამყაროში და ცდილობდა ყველაფერი ერთმანეთთან დაეკავშირებინა. მაგაზე ესე ერთი ორი სიტყვით ლაპარაკი დაჟე ტეხავს :)

პრინციპში ბოლოს სადაც მსგავსი სთორითეილინგით ვიკაიფე იყო Darkwood, რომელშიც სულში მოგყვება დეველოპერი, ისე კარგადააქ გათვლილი ყველაფერი.
და ერთ-ერთი ჩემი საყვარელი ვეში naissancee, რომელიც ალბათ ყველაზე ცალცსახა წარმომადგენელია ამ სტილის სთორითელინგის, იმიტო რო თამაშში საერთოდ არანაირი სიუჟეტი არ მოგეწოდება პირდაპირ. მარტო გარემოა და ეს გარემო გაძლევს ყველაფერს.

პ.ს. The Vanishing of Ethan Carter
ფულმა კი არ უნდა გააფუჭოს კაცი, კაცმა უნდა გააფუჭოს ფული (c) სიზმარი

Riddick
Posts: 9638
Contact:

Re: ღია დიზაინის თამაშები და თამაშების ისტორიები

Unread post#4 » 17 Jan 2020 03:38

Antichamber, Machinarium და Gris სამივე ამ სტილს განეკუთვნება და მაგრად მომწონს.
ფულმა კი არ უნდა გააფუჭოს კაცი, კაცმა უნდა გააფუჭოს ფული (c) სიზმარი

User avatar
GHOST
Posts: 1596
Contact:

Re: ღია დიზაინის თამაშები და თამაშების ისტორიები

Unread post#5 » 17 Jan 2020 10:14

დიახ, ჩემთვის ეს არის თამაშის, როგორც ხელოვნების მედიუმის საუკეთესო გამოხატულება(თუ ასეთად შევხედავთ). სოულზები და კოლოსუსი, როგორც სლეიერამ ახსენა, არის საუკეთესო მაგალითი.

User avatar
hellwalker
Posts: 5168
Contact:

Re: ღია დიზაინის თამაშები და თამაშების ისტორიები

Unread post#6 » 17 Jan 2020 14:47

ჩემთვისაც არ გაგიკვირდებათ და საყვარელი ფორმაა სთორითელინგის.
ყველაზე საინტერესო და დამაფიქრებელი ამ მხრივ ალბათ Ice Pick Lodge-ის თამაშები იყო Pathologic და Tyrgor. ავტორის მიერ ჩადებული პაზლის ამოხსნაზე და მისი ჩანაფიქრის გაშიფრვის ექსპერიენსზე მეტად აქ მაინც იმერსიული სიმულაციის და ღია დიზაინის გასაყარზე წარმოქმნილი ექსპერიენსი მისწორდება როგორიც იყო მაგ თამაშებში.

Real Time მოვლენები და ციკლები რომ ხდება "სიუჟეტი" და შენს მიერ ამათი ფენა ფენა აღქმა, დაფიქრება და წარმოსახვის გახსნა რომ ხდება მთავარი ექსპერიენსი. ანუ დასკვნები რომ შენ გამოგაქ არა პერსონაჟის ან ავტორის თვალით, არამედ შენი თვალით და შენ გაყენებს დილემების, კითხვების და გამოსავლის ძიების წინაშე, პერსონაჟის ლეიერის თქვენს შორის მოხვედრის გარეშე.

Pathologic-ში რომ რაღაც რენდომ სახლის გალუტვა გამიტყდა და მივხვდი რომ გეიმპლეი ექშენიდან, რეალური ექშენის მსგავსი დატვირთვა და დილემა მაგრძნობინა იყო ერთ-ერთი პირველი ბომბი ასეთი სთორითელინგის რასაც შევხვდი. და Tyrgor-შიც მქონდა მსგავსი შემთხვევა როცა გავიაზრე რომ თამაშში არ იყო პასუხი იმაზე თუ საით უნდა მევლო და რისთვის მიმეღწია. ენდინგის არჩევნები რეალურად იყო არჩევნები და რომელზეც არ უნდა წავსულიყავი ყველა იქნებოდა "სწორი" და "კანონიკური" არჩევანი რადგან აზრიც თამაშის ეგ იყო, მე როგორ მოვიქცეოდი მაგ სიტუაციაში და რა იქნებოდა ჩემთვის სწორი ღირებულება მაგ მომენტში.

უფრო ხშირად უნდა იყოს და მოუხდებოდა თამაშებს ეგ მომენტი ჩემი აზრით რომ იგრძნო რომ ავტორის მიერ წინასწარ შექმნილი გამოსავალი არ არსებობს, და მართლა რამე უნდა ქნა თორე დაფეილდები. წარმოუდგენლად დამთრგუნველი და ამავდროულად აღტაცების მომტანი მომენტია ავტორის მიერ ჩანერგილი დამცავი ბადის არ ქონა. ტირგორზე უფრო რეალისტურ ფორმებში მაგის მიღწევა პიზდეც ექსპერიენსს დადებს.
O Elbereth! Gilthoniel!
We still remember, we who dwell
In this far land beneath the trees,
Thy starlight on the Western Seas.

Return to “Gamer”



Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 16 guests