The Witcher 2: Enhanced Edition, Review

ფორმატები: საერთო შთაბეჭდილება , მიმოხილვა , ანალიზი , სერიის რეტროსპექტივა , სხვა
User avatar
Tom Clancy
Posts: 1668
Contact:

The Witcher 2: Enhanced Edition

Unread post#1 » 28 Apr 2012 13:22

► Show Spoiler


>>>


პერსონალური კომპიუტერის პლატფორმის რელიზიდან ერთი წლის შემდეგ, კრიტიკულად აღიარებული და მრავალი ჯილდოს მქონე როლური თამაშების სერიის მეორე ნაწილი, The Witcher 2, Xbox 360-ის მოთამაშეებისთვის ახალ გზას ხსნის.
თამაშის PC ვერსიას დღეისათვის ყველა დროის ერთ-ერთი საუკეთესო გრაფიკა აქვს როგორც ტექნიკური, ასევე არტისტული თვალსაზრისით. კონსოლური ვერსია კი, ამ მხრივ რამდენიმე თვალსაჩინო უკუსვლას განიცდის. ეს უკანასკნელი კი შეინიშნება ჩატვირთვის გახანგრძლივებული დროით, შემცირებული ხედვის არეალით, ტექსტურების წამიერად გაქრობა-გაჩენით და მოციმციმე ჩრდილებით, ამის მიზეზი დეფექტების შემჩნევადობაზე ნათელია - თამაშის მისი ვიზუალური ხარისხის მინიმალური დანაკარგით მთლიანად იმ სისტემაზე გადაწერა, რომელიც უკვე თითქმის შვიდი წლისაა და შემადგენლობით თანამედროვე პერსონალურ კომპიუტერებზე გაცილებით სუსტია, უკვე დიდ საქმედ ითვლება დეველოპერების მხრიდან. ეს ვიზუალური ცვლილებები უმნიშვნელოა და თამაშის მთლიან სახეზე ასეთივე ზეგავლენას ახდენს. მათი წარმოებული ძრავის, RedEngine-ის გამოყენებით, CDProjekt-მა შექმნა თამაში, რომელიც მუშაობს გამართულად და აღწევს ამ თაობის კონსოლის ვიზუალის უმაღლეს დონეს. თამაში მიმდინარეობს სტაბილურად, ჩემი თამაშის განმავლობაში არ ყოფილა მომენტი, შემენიშნა FPS-ის წამიერი ვარდნაც კი.
მართვის სისტემა Xbox360-ის კონტროლერისთვის მშვენივრად არის ხელახლა შემუშავებული. მართვის საფუძვლების შესწავლას და მორგებას სულ ცოტა დრო სჭირდება. კომბატი მოხერხებულია, პერსონაჟის სიარულის და სირბილის რეგულირება მარტივად და კომფორტულად ხდება მარცხენა ანალოგის გამოყენებით. თუმცა არის პატარა პრობლემები UI-სთან დაკავშირებით - მასში არსებული მოქმედებები საკმაოდ მოუხერხებლად მომეჩვენა. UI შემთხვევაში, კონტროლერისთვის არასტანდარტული მართვის სისტემაა გაკეთებული. თვითონ UI ლამაზი არტით არის გაფორმებული, მაგრამ ფუნქციის და გამოყენების მხრივ, მაინც და მაინც კარგად ვერ ჯდება კონსოლურ ვერსიაში. შეიძლება ითქვას, უშუალო მოქმედებისას (კომბატი, ექსპლორაცია, პერსონაჟებთან ინტერაქტიულობა) თამაში კონსოლურად იგრძნობა და გამოიყურება, მაგრამ ინტერფეისში აითემების შეცვლა/აღებისას, რუკის მართვისას, ქვესთების შესახებ ინფორმაციების კითხვისას და ნივთების კრაფტინგისას იგრძნობა, რომ თამაში პირველად PC-სთვის შემუშავდა. კამერის ახალი სისტემა კონსოლს ზუსტად ერგება - სამყაროს კვლევისას და ბრძოლის სცენებისას არანაირი დისკომფორტი არ იქმნება. საბოლოო ჯამში, Xbox360-სთვის მართვის სისტემა საკმაოდ კარგად მუშაობს.

>>>


The Witcher 2 წარმოადგენს სიცოცხლით აღსავსე სამყაროს, რომელიც სავსეა დეტალიზაციითა და მოვლენებით. მოთამაშისთვის გამოსაკვლევად გადაშლილი, ვიზუალურად მაღალი დონის არეს თითოეული ლოკაცია გულმოდგინედ არის შექმნილი და ერთმანეთთან დაკავშირებული, რითაც იქმნება ერთი დიდი, ვრცელი fantasy (ნახ ვტოვებ) სამყარო. თამაში არ არის გახსნილი სამყაროს ტიპის. თითოეული ‘აქტი’ შედგება ერთი დიდი ლოკაციით, რომლის დატოვების შემდეგაც მოთამაშე მას ვერ დაუბრუნდება. სამყაროსთან ინტერაქცია და მისი გამოკვლევა მინიმალური სახისაა და ძირითადად სიუჟეტურ დავალებებთან არის დაკავშირებული. თუმცა ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ტყეებსა და ველებში თავისუფლად გაჭრის მიზეზი არ გვაქვს - მონსტრებთან შებრძოლება, მათი ბუნაგებისა და ბუდეების განადგურება, ალქიმიისთვის საჭირო ინგრედიენტებისთვის გარეული მცენარეების მოპოვება, ქალაქის კედლებს გარეთ მყოფი პერსონაჟების პოვნა და მათი ქვესთების აღება თამაშის მნიშვნელოვან ნაწილს შეადგენს. The Witcher 2-ში შექმნილია დაუჯერებლად ცოცხალი და პერსონაჟებით სავსე ქალაქები, სადაც ყველა მოსახლეს თავისი საქმე და აქტივობა გააჩნია. თამაშის ყველა დასახლებულ არეალს საკუთარი ცხოვრების სტილი ახასიათებს; მოთამაშეს შეუძლია უბრალოდ დააკვირდეს ქალაქში მცხოვრებ ხალხს - მათ მოძრაობას, საუბარს და მუშაობას. ის შეამჩნევს, თუ როგორ იცვლება დღე ღამით, არე-მარე ბნელდება და ხალხის უმრავლესობა სახლებს უბრუნდება. რადიკალურად იცვლება ატმოსფერო; რამდენიმე წუთის წინ ვუყურებდით ხალხით გადავსებულ ქალაქს, ისმოდა ჩოჩქოლი და ადგილი ჰქონდა ხალხში სწრაფ მიმოსვლას, ახლა კი ქალაქში ერთადერთი თეთრი მთავარი გმირია, რომელსაც მოთამაშე აკონტროლებს. ღამის ქალაქი ისეთივე ატმოსფერულია, როგორც დღის. ქალაქების მხატვრული მხარე გასაოცარია. არის ერთი ქალაქი, Flotsam - სიცოცხლით სავსე, დაბურულ და გაუვალ ტყეში, ქვით და ხით აშენებული. ასევე არის Vergen - უძველესი, დვარფების ქალაქი, კლდეებში, ქვით აშენებული და გამოკვეთილი. Flotsam-ისგან განსხვავებით, ის სამყაროს წყნარი და ჩუმი დასახლებული ადგილია. ორივე მათგანი არქიტექტურული თვალსაზრისით ელეგანტურად, რეალურად, ატმოსფერულად და ისტორიულად გამოიყურება , რომელნიც ლამაზად არიან შერწყმულნი ბუნებასთან.

>>>


როგორც ზემოთ აღინიშნა, შიდა და გარე ლოკაციები ერთმანეთთან მშვენივრად არის შერწყმული. ქალაქებში ბუნების ზეგავლენა იგრძნობა და ძველი ნასახლარი, ცივილიზაციის ნაშთები გარე სამყაროშია მიმოფანტული. ეს ფაქტი The Witcher 2-ის სამყაროს ძალიან არტისტულს და ბუნებრივს ხდის, რომლის დანახვის და განცდიდას, ავტომატურად გეწყება ფიქრი და გიჩნდება ინტერესი მისი ისტორიისადმი. ამის მიღწევა კი, შემქმნელისთვის, ადვილი საქმე არ არის. ეს არის ვიდეო თამაშების ისტორიაში ერთ-ერთი საუკეთსო სამყარო.
თამაშის სიუჟეტი გვიამბობს რივიალი გერალტის შესახებ, რომელიც პროფესიონალია მონსტრებთან ბრძოლაში. თამაშში, გმირი მის თავგადასავალს პირველი ვითჩერის მოვლენების დასრულების შემდგომ აგრძელებს. მას შემდეგ, რაც მან მკვლელობისგან იხსნა ტემერიის მეფე Foltest, გერალტი რჩება მასთან, როგორც სამეფო მცველი. თუმცა ამას მეორედ ვეღარ მოახერხებს და მეფე მკვლელის მსხვერპლი ხდება, ამაში დამნაშავედ კი გერალტს მიიჩნევენ. საკუთარი სახელის გასაწმენდად და მეფის მკვლელის დასაჭერად, გერალტი მისდევს მკვლელის კვალს. მაგრამ საქმე ასე მარტივად არ რჩება და დროთა განმავლობაში, ყველაფერი მეტად ჩახლართული ხდება. რას მოიცავს The Witcher 2-ის სიუჟეტი? - ომს, პოლიტიკას, შურისძიებას, სიყვარულს, მეგობრობას, რასიზმს, მაგიას, სისასტიკეს და იდუმალებას. ეს ყველაფერი კი წარმოდგენილია მოწიფული აუდიტორიისთვის (სისხლი, სექსი, შეუფარავი სისასტიკე) და რეალურად.

>>>


შეიძლება თამაშს სწორხაზოვანი სამყარო ჰქონდეს, მაგრამ სიუჟეტის მხრივ, ის არანორმალურად არასწორხაზოვანია. მისი გახსნა, განვითარება და დახურვა მთლიანად მოთამაშისა და მის მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებზეა დამოკიდებული. დიალოგები სავსეა მნიშვნელოვანი არჩევნებით, რომლებიც განსაზღვრავენ პროტაგონისტის თითოეულ ნაბიჯს (სთორის მხრივ, რა თქმა უნდა). ეს გადაწყვეტილებები მხოლოდ გმირის საუბრით არ მიიღება, დიდი მნიშვნელობა ენიჭება რამდენიმე მოცემულ სიტუაციაში ჩვენს ქმედებებსაც. სიუჟეტი სავსეა დრამატული და ემოციური მომენტებით, რის გამოც მოთამაშე მეტი სერიოზულობით და სიფრთხილით იღებს გადაწყვეტილებებს. როდესაც ნახავთ, რომ რომელიმე მოქმედება თქვენივე არჩევანიდან გამომდინარე მოხდა, გეუფლებად გრძნობა, რომ ეს მართლაც თქვენს გამო ხდება ასე. თამაშის განმავლობაში კი ამას ბევრჯერ იგრძნობთ. თამაშის სიუჟეტის გასაგებად არ არის საჭირო სერიის პირველი ნაწილი გქონდეთ დახურული, გასული მოვლენების შესახებ ინფორმაციას თავად მეორე ნაწილი მოგაწვდით (იმ ინფორმაციას, რომელიც საჭიროა იცოდეთ იმისთვის, რომ გაიგოთ, თუ რატომ იწყება მეორე ნაწილი ისე, როგორც იწყება). სიუჟეტი იწყება და ვითარდება ძალიან კარგად, მაგრამ დავიწუნებ მის დასასრულს - თამაშის დასასრული არ მომეჩვენა ისეთი დონის, როგორიც ბოლო მომენტამდე მისვლისთვის გამოვლილ მოვლენებში განვითარებული სიუჟეტია. თუმცა მოცემულმა ემოცია მაინც დამიტოვა და მისთვის გაკეთებული საქმიანობა ფუჭად არ მიმაჩნევინა.
კომბატი იგრძნობა და გამოიყურება დინამიურად. რამდენიმე კლავიშის კომბინაციით პერსონაჟი თავისი ხმლით შთაბმეჭდავ მოძრაობებს ასრულებს. ბრძოლისთვის, მოთამაშეს შეუძლია გამოიყენოს ხმლები, მაგიური სიმბოლოები (signs) და დისტანციური იარაღები (range weapons - სასროლი დანები და ბომბები). გადასარჩენად მხოლოდ კლავიშების გადაბმით და სწრაფად დაჭერა არ გამოდგება, ბრძოლისთვის მომზადება და ბრძოლაში ტაქტიკის გამოყენება თამაშის კომბატის აუცილებელი პროცედურაა. თუ თამაშს Hard (ან უფრო მაღალ...) სირთულეზე აპირებთ, დაგჭირდებათ ძლიერი ხსნარების (potions) დამზადება, რომლებიც გმირის ფიზიკურ უნარებს აუმჯობესებს ან ჰმატებს, ასევე დაგჭირდებათ ხმლების დასაბუსტად ზეთების მომზადება და გამაძლიერებლების (enchantments) გაკეთება. ეს ყველაფერი იმისთვის, რომ დასძლიოთ ის ჩელენჯი (აქ სიტყვის ქართული ეკვივალენტი?), რომელსაც თამაში გთავაზობთ (საშუალო და მარტივ სირთულეზე თამაშს არ გირჩევთ, თუ ოდნავი გამოცდილება მაინც გაქვთ როლურ ან ზოგადად თამაშებში). მაგიისა და ხმლების კომბინაცია ბრძოლისას საკმაოდ სახალისო და გამრთობია, რომელსაც მრავალფეროვნება შეაქვს ჩვენი გმირის ბრძოლის სტილში. თითოეულ მაგიურ ნიშანს გააჩნია თავისი უნიკალური თვისება და ძალა, რომელიც დაგეხმარებათ მოირგოთ და დახვეწოთ თქვენი თამაშის სტილი. ორიგინალი თამაშისგან განსხვავებით (პირველი ვითჩერი), გმირს არ შეუძლია ბრძოლისას ხსნარების დალევა/გამოყენება - თუ ხსნარების ეფექტით გვსურს ბრძოლა, დაწყებამდე მედიტაცია უნდა გავიაროთ ბრძოლამდე მოვემზადოთ.

>>>


განვითარების სისტემაში (leveling system), ყველა სკილს ვერ მივინიჭებთ. გერალტის შესაძლებლობების შერწყმისთვის საუკეთესო გზაა ხმლის, ალქიმიასა და მაგიას შორის ბალანსის დაჭერა და სკილების თანაბრად გადანაწილება. თუმცა ეს არ გამორიცხავს იმ ფაქტს, რომ შეგვიძლია ერთ, რომელიმე კონკრეტული სტილის გეიმფლეი ავიღოთ და ბოლომდე განვავითაროთ. თითოეული სკილის ხაზის (line) ბოლოს მოცემულია განსაკუთრებული შესაძლებლობის და ბრძოლაში ძალიან გამოსადეგარი სკილი - მაგალითად, თუ ხმლით ბრძოლის ტაქტიკას აირჩევთ და ბოლომდე განავითარებთ, გაგეხსნებათ სკილი, რომელიც მოწინააღმდეგეთა ჯგუფის ერთ დროულად დამარცხების შესაძლებლობას მოგცემთ (group finishing). როგორც პირველ ნაწილში, გერალტს ზურგზე აქაც ორი ხმალი აქვს გადაკიდებული - ერთი მონსტრებისთვის, ხოლო მეორე ადამიანებისთვის. ეს ფორმულა ვითჩერის სამყაროს ისტორიიდან მოდის, მაგრამ ასევე დიდ როლს თამაშობს თვითონ თამაშშიც; ფოლადის ხმალი მონსტრებს მცირე რაოდენობის ზიანს აყენებს, ხოლო ვერცხლის ხმალი არც თუ ისე ძლიერი იარაღია ადამიანთა წინააღმდეგ. არ ვიცი, რამდენად შედის შემდეგი კომბატ სისტემაში, მაგრამ თამაშში არსებობს ტავერნაში ხელ-ჩართული ბრძოლის სისტემა, რომლის თამაშიც დაფუძნებულია დროის მონაკვეთში მოცემულ კლავიშებზე სწორად დაჭერის პრინციპიც. მოცემულია, როგორც მინი, ინ-გეიმ თამაში, სადაც ზემოთ ახსნილი პრინციპით მოთამაშემ უნდა მოახდინოს მოწინააღმდეგის მიწას დაცემა (მსგავსი თამაშები კიდევ შეგხვდებათ თამაშში, როგორიც არის კამათლის თამაში და მკლავ-ჭიდი და რომლებიც კარგი საშუალებაა ორენების (თამაშის ადგილობრივი ვალუტა) გამომუშავებისა და ქვესთებისგან განსატვირთად. თამაშში დიდი არჩევნის საშუალებაა მოცემული კომბატისა და პერსონაჟის აგებულების მორგების კუთხით. აღჭურვილობის (armor) სისტემა პირველ ნაწილთან შედარებით ბევრად მრავალფეროვანია და მთავარი პერსონაჟის სტილიზება, ვიზუალურადაც და სტატიკურადაც, საკმაოდ ბევრი გზით არის შესაძლებელი.
სადაც Witcher-ზეა საუბარი, არ შეიძლება ხაზგასმით არ ვახსენოთ მისი გახმოვანება და მუსიკალური მხარე, რითაც სერიის ორივე თამაში უმაღლეს დონეზე დგას. პირველი ვითჩერის თამაშის შემდეგ, ნაკლებს არც მოველოდი მეორე ნაწილისგან და მინდა ვთქვა, რომ The Witcher 2-ს გააჩნია პერსონაჟების შესანიშნავადად შესრულებული გახმოვანება. ყველა პერსონაჟის ხმა გამომდინარეობს მისი მორალიდან და ასახავს მის ხასიათს. პროტაგონისტის ხმა, როგორც აქამდე, არის ღრმა, ნაკლებად ემოციური და მის გამოცდილებაზე მეტყველი. პერსონაჟების აქცენტები განსხვავდება მათი რასული წარმომავლობის მიხედვით. აღსანიშნავია თამაშის ერთ-ერთი ქმნილების, ტროლის გახმოვანება, რომელთანაც დიალოგშიც, როგორც მინიმუმ, გაგეღიმებათ.
საუნდ ტრეკის შესახებ კი - ადამ სკორუპამ ეს კიდევ ერთხელ შესძლო. როდესაც ვითჩერის სერიებისთვის მის დაწერილ მუსიკას ვუსმენ, ჩემდა უნებურად მეფიქრება, რომ ეს კაცი ამ საქმის საკეთებლად არის დაბადებული. თამაშში არსებული მუსიკა უდიდეს როლს ასრულებს CD Projekt-ის შედევრის ისეთ სამყაროდ შექმნაში, როგორადაც ახლა ვიცნობთ. მუსიკა, რომელით თამაშის ფონად ისმის, სხვა იერსა, განწყობას, მნიშვნელობას აძლევს და სრულიად ახალ დონეზე აჰყავს ყველაფერი, რასაც ვაკეთებთ და ვხედავთ.

>>>


მუსიკის ტონალობა იცვლება გარემოსა და სიტუაციის მიხედვით. ეს ახალი რამ არ არისვიდეო თამაშებში, თუმცა აღსანიშნავია იქიდან გამომდინარე, რომ ვითჩერის სამყაროში ამ ყველაფრით იქმნება ზებუნებრივი ატმოსფერო. როდესაც, მუდმივად საფრთხის მოლოდინში, გარე სამყაროს ვიკვლევთ, მუსიკა დაძაბულ ტონში მიმდინარეობს და თითქოს გვამზადებს მოსალოდნელი საშიშროებისთვის. ბრძოლის დროს, მუსიკა მძიმდება და სწრაფდება, იძლევა ბრძოლისუნარიან და მცირე დოზით შიშის განწყობას. საფრთხისგან დაცულ ადგილებში, უმეტესად ქალაქებში, მუსიკა რბილი და მელოდიურია, რაც იწვევს მოსვენებისა და სიწყნარის გრძნობას. ტავერნებში მუსიკა სწრაფი და მხიარულია. The Witcher 2-ს გააჩნია ღრმად ატმოსფერული, მალაზი, მელოდიური და უბრალოდ ერთ-ერთი საუკეთესო მუსიკა/საუნდ ტრეკი, რაც კი ოდესმე დაწერილა ვიდეო თამაშისთვის.
საბოლოო ჯამში, The Witcher 2 არის შესანიშნავი და დაუვიწყარი dark fantasy თავგადასავალი, რომელიც ყველა გეიმერმა უნდა გამოიაროს. ერთხელ PC პლატფორმის ექსლუზივი როლური თამაში ახლა უკვე Xbox 360-ს ვერსიად ევლინება ინდუსტრიას, რითაც კონსოლის მოთამაშეებს საბოლოოდ ეძლევათ შესაძლებლობა, ეზიარონ ერთ-ერთ საუკეთესო როლურ თამაშს, რომელშიც ნახავენ და განიცდიან ემოციურ სიუჟეტს, დინამიურ და გასართობ გეიმფლეის, სახასიათო პერსონაჟებს შესანიშნავად შესრულებული გახმოვანებით, უმაღლესი დონის საუნდტრეკს და ვიზუალს/გრაფიკულ დონეს. გადათამაშების მაღალი დონით, The Witcher 2 მასში გადახდილი თითოეული ცენტის ფასია. ხოლო ახალი გამოცემით - Enhanced Edition, თამაში კიდევ უფრო მეტს გთავაზობთ, ვიდრე ორიგინალი რელიზი - ახალი ქვესთები, პერსონაჟები, ლოკაციები, თამაშის რეჟიმი/სირთულე, ქათსცენები და სინამტიკები.
"ბიძაშვილი თამაშობდა და ვუყურებდი. ბებო ცემა, მაგრამ ბებო ჩათლახი აღმოჩნდა. დასცინა ბიძაშვილს, მეორე ბებო გააჩინა და ცემა ბიძაშვილი."

- hellwalker

User avatar
Tom Clancy
Posts: 1668
Contact:

The Witcher 2: Enhanced Edition

Unread post#2 » 28 Apr 2012 13:25

^ სტატია დავწერე CDProjekt-ისგან ახლახან გამოცხადებული კონტესტისთვის ჯერ ინგლისურად და მერე გადმოვთარგმნე ქართულად, ამიტომ ქართული ცოტა მოიკოჭლებს მთლიანობაში. რევიუ გაკეთებულია Xbox360-სთვის მიღებული, განხილვის დასაწერად და რელიზამდე გამოგზავნილი პროდუქტისთვის - Enhanced Edition, რომელიც მივიღე რამდენიმე დღის წინ და რომ არა ეს ახალი კონტესტი, მაინც უნდა დამეწერა. დაწერილია თამაშის პირადი გამოცდილებიდან და აზრებიდან გამომდინარე და არ ექვემდებარება სხვა რევიუებს : D
"ბიძაშვილი თამაშობდა და ვუყურებდი. ბებო ცემა, მაგრამ ბებო ჩათლახი აღმოჩნდა. დასცინა ბიძაშვილს, მეორე ბებო გააჩინა და ცემა ბიძაშვილი."

- hellwalker

Riddick
Posts: 9659
Contact:

The Witcher 2: Enhanced Edition

Unread post#3 » 28 Apr 2012 17:14

პირველ რიგში მინდა წარმატება უსურვო სტატიას და გამარჯვება ავტორს =) მართლა გამიხარდა პირველად, რომ გავიგე რაშიც იყოს საქმე. თუ ვინიცობაა და GameInformer მთავარ გვერდზე გამოქვეყნება ვერ მოახერხე, gameover-ზე გარანტირებულიგაქ =) ძაან მინდა ორიგინალის, ანუ ინგლისური ვარიანტის წაკითხვა, მაგრამ ... ემჩნევა, რომ ქართული გაკრული ნათარგმნია, მაგრამ წაკითხვა და აზრის გამოტანა მშვენივრად გამოდის. თითონ თამაშს რაც შეეხება, ჩემი უაღრესი სიყვარულის მიუხედავათ )) რამდენიმე მომენტს მაინც მინდა გამოვეხმაურო

მაგრამ ინტერფეისში აითემების შეცვლა/აღებისას, რუკის მართვისას, ქვესთების შესახებ ინფორმაციების კითხვისას და ნივთების კრაფტინგისას იგრძნობა, რომ თამაში პირველად PC-სთვის შემუშავდა

PC ვერსიაშიც ძაან დაბალ დონეზეა ეს მომენტები განხორციელებული. მიუჩვეველი თვალისთვის ძნელი გასარკვევია რახდება გერალტის "სულიერ სამყაროში". ინვენტარი თამაშის ბოლოსკენაც ვერ მქონდა კარგად მორგებული, რაღაც კრივოი იყო აშკარად.

თითოეული ‘აქტი’ შედგება ერთი დიდი ლოკაციით, რომლის დატოვების შემდეგაც მოთამაშე მას ვერ დაუბრუნდება. სამყაროსთან ინტერაქცია და მისი გამოკვლევა მინიმალური სახისაა და ძირითადად სიუჟეტურ დავალებებთან არის დაკავშირებული.

ეს ძაან ვრცელი თემაა ჩემი აზრით და თამაშის პირველ/მეორე ნაწილებს შორის ყველაზე დიდი გარდატეხის წერტილი. მეორეს AAA პროექტის დონე ხომ არავისთვის სურპრიზი არაა, მაგრამ რაღაც აკლია ამ თამაშს მის პირველ ნაწილთან შედარებით და ეს რაღაც, რამდენიმე კონკრეტული შემადგენელია, რომელიდან ერთერთიც ზუსტად თავისუფალი ლოკაციების მაქსიმალურად დაპატარავებისგანაა განპირობებული. კი, პირველიც არ იყო მოროუვინდის ხელა, მაგრამ თავის ფუნქციას 5+ ასრულებდა. არამგონია ვინმეს პირველი თავიდან ბოლომდე ეთამაშა და სამყაროს ზომით შეწუხებულიყო. ჩემთვის პირველის სამყარო დღემდე ერთერთ ყველაზე გამორჩეულ გამოცდილებად რჩება. მეორეს ისტორია ცოტა სხვანაირი იყო აშკარად და რამდენადაც არ უნდა მიმდოდეს, რომ დავინდო და გაუტარო ეს მომენტი, მაინც არ გამომდის. ქალაქები და საერთოდ სოციალური მხარე ძალიან მაგრად არი გაკეთებული, ისეთი დონეა, რომ ძალიან მოზრდილ სამყაროში, რომ ხდებოდეს მოქმედება იმასაც თავისუფლად ეყოფა, მაგრამ აქ მეორე მომენტია. მოითავე დიალოგები, გაეცანი ყველას, შეისწავლე სამყაროს სოციალური მხარე და მიდიხარ იმის საკეთებლად რისთვისაც მოგწონს საერთოდ ვიჩერი. მიდიხარ სამოგზაუროდ, მისტიკურ ტყეებში, მის საზარელ არსებებთან საბრძოლველად და რახდება? "30 კვადრატული მეტრი" და მორჩა )) კი, ეს 30 კვადრატი მართლა მაგრად არი გაკეთებული, განსაკუთრებით თავიდან ტყე, მაგრამ ვის რაში ეყოფა "დიდი ბაღი"? სადაა დაბურული ტყე? თუნდაც მეორე გოტიკის ხელა?
სხვა მომენტებზე ბევრის თქმას ვერ ვასწრებ, გასასვლელივარ და ცოტა მოგვიანებით გამოვეხმაურები. განსაკუთრებით დასასრულზე მინდა რამდენიმე სიტყვის დაწერა.
P.S. ჩელენჯი - გამოწვევა
ფულმა კი არ უნდა გააფუჭოს კაცი, კაცმა უნდა გააფუჭოს ფული (c) სიზმარი

User avatar
Tom Clancy
Posts: 1668
Contact:

The Witcher 2: Enhanced Edition

Unread post#4 » 28 Apr 2012 18:47

უჰუ,
შედარებისთვის, ვერგენის უკანა მხარეს რომ ტყეა პატარა ტბით და კოშკით, ეგ ადგილი მეორე ვითჩერის swamp forest-ია, ოღონდ ორიგინალ swamp forest-ზე ბევრად პატარა.

P.S.
მადლობა სურვილისთვის, სურათების ედიტისთვის და ჩელენჯისთვის : D
"ბიძაშვილი თამაშობდა და ვუყურებდი. ბებო ცემა, მაგრამ ბებო ჩათლახი აღმოჩნდა. დასცინა ბიძაშვილს, მეორე ბებო გააჩინა და ცემა ბიძაშვილი."

- hellwalker

User avatar
SLaYeR
Posts: 4981
Contact:

The Witcher 2: Enhanced Edition

Unread post#5 » 29 Apr 2012 09:54

მშვენიერი წასაკითხი თემაა, ვისიამოვნე წაკითხვით
თამაში ჯერჯერობით არ მითამაშია და მომავალში დავწერ ჩემ აზრსაც
From the shards of tattered dreams I rose, unwilling. Tossed upon tides of pain that flowed and ebbed and left me searingly awake and more revoltingly... alive.

User avatar
hellwalker
Posts: 5176
Contact:

The Witcher 2: Enhanced Edition

Unread post#6 » 30 Apr 2012 03:01

კარგი სტატიაა ^^
ყველაფერია გადმოცემული რაც მკითხველს შეიძლება აინტერესებდეს, საინტერესო წასაკითხია.
O Elbereth! Gilthoniel!
We still remember, we who dwell
In this far land beneath the trees,
Thy starlight on the Western Seas.

User avatar
Tom Clancy
Posts: 1668
Contact:

The Witcher 2: Enhanced Edition

Unread post#7 » 30 Apr 2012 18:16

SLaYeR
hellwalker

>>>
Deadline 7 მაისია. ალბათ შვიდშივე დაიწყებენ ნამუშევრების განხილვას ^__^
"ბიძაშვილი თამაშობდა და ვუყურებდი. ბებო ცემა, მაგრამ ბებო ჩათლახი აღმოჩნდა. დასცინა ბიძაშვილს, მეორე ბებო გააჩინა და ცემა ბიძაშვილი."

- hellwalker

Return to “Game Reviews”



Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 12 guests